វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហោង
ន. [ហោង]
ឈ្មោះខ្យងមួយប្រភេទ រាងមូល សំបករលីង សម្បុរស្នែងគោឬស្នែងក្របី, ច្រើនកើតនៅក្នុងបឹង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះខ្យងមួយប្រភេទ រាងមូល សំបករលីង សម្បុរស្នែងគោឬស្នែងក្របី, ច្រើនកើតនៅក្នុងបឹង :
ឧទាហរណ៍
“ខ្យងហោង។”
២
(ព.បុ.) ពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងខាងចុងបំផុតនៃដំណើរសេចក្ដីដែលចប់ស្រេច :
ឧទាហរណ៍
“ចប់តែប៉ុណ្ណេះហោង; ចូរធ្វើសទ្ទសញ្ញាថាសាធុឱ្យព្រមគ្នាទៅហោង!”
៣
បុរាណប្រើសំដៅសេចក្ដីថា"ឯង"ក៏មាន :
ឧទាហរណ៍
“នេះហោង គឺនេះឯង; បាហោង គឺបាឯង; អ្នកហោង គឺអ្នកឯងឬខ្លួនអ្នក។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់