វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហ្មត់
កិ., គុ.កិ. [ម៉ត់]
អស់, អស់រលីង, មិនមាន, មិនសល់ :
អស់, អស់រលីង, មិនមាន, មិនសល់ :
អស់, អស់រលីង, មិនមាន, មិនសល់ :
“ហ្មត់តែម្ដង!; ស៊ីហ្មត់, ចោរលួចហ្មត់, ទាំងហ្មត់។”
(សរសេរជា ម៉ត់ ក៏មាន តែ ម.ប្រ. ច្រើនប្រើតាមប្រភពដើមថា ហ្មត់ នេះឯង)។