វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ហ្លួង
ន. [លួង]
ព្រះរាជា (ព្រះករុណាជាម្ចាស់ជីវិត) :
ព្រះរាជា (ព្រះករុណាជាម្ចាស់ជីវិត) :
ព្រះរាជា (ព្រះករុណាជាម្ចាស់ជីវិត) :
“ហ្លួងស្ដេចចេញប្រទានរង្វាន់ដល់ពួកសិស្សសាលា ... (ពាក្យធម្មតា)។”
ប្រើជាពាក្យផ្ដើមហៅសម្ដេចព្រះអគ្គមហេសី ឬសម្ដេចព្រះមហាឧបរាជផងក៏បាន :
“ហ្លួងស្ត្រី, ហ្លួងឧបរាជ។”
ឋានន្តរស័ក្ដិឬបណ្ដាស័ក្ដិមន្ត្រីថ្នាក់តូចជាងទីព្រះ ធំជាងទីឃុន :
“ហ្លួងសេនានុរក្ស។”