វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អង្កត់
ន. [អង់-កត់]
កន្ទុយឧសឬកំណាត់ឈើតូចខ្លី :
កន្ទុយឧសឬកំណាត់ឈើតូចខ្លី :
កន្ទុយឧសឬកំណាត់ឈើតូចខ្លី :
“អង្កត់ឧស, អង្កត់ឈើ។ (ព.កា.) រូបប្រាណស្រស់ៗ ស្រាប់តែលោអស់ ជីវិតសូន្យឈឹង ជារូបស្ដឹងស្ដូក ឥតផ្អូកឥតដឹង ដេកផ្ងារសន្ធឹង ដូចជាអង្កត់។ អង្កត់ឧសឈើ គេអាចយកធ្វើ- ការកើតតាមបទ ប្រើជានេះនោះ តាមពេលក្រខ្សត់ ឯរូបរលត់ ឥតខ្លឹមសារឡើយ (ព.ពុ.)។”