វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អង្ស
ន. [អង់-សៈ]
ស្មា។ ខ្មែរច្រើនប្រើជា អង្សា; (រ.ស.) :
ស្មា។ ខ្មែរច្រើនប្រើជា អង្សា; (រ.ស.) :
ស្មា។ ខ្មែរច្រើនប្រើជា អង្សា; (រ.ស.) :
“ព្រះអង្សា ស្មាក្សត្រិយ៍។”
ចង្កួយស្មា (រ.ស.) :
“ព្រះអង្សកូដ។”
គ្រឿងលី, រែក, ពុន, សែង (ហៅ អង្សិកភណ្ឌ ក៏បាន)។
“”
ទម្ងន់ដែលត្រូវនាំទៅមកដោយស្មា គឺអ្វីៗដែលមានទម្ងន់ត្រូវលី, រែក, ពុន, សែង។
“”
ការនាំអ្វីៗទៅមកដោយស្មា។
“”
អ្នកធ្វើការចិញ្ចឹមជីវិតដោយការលីឬរែក, ពុន, សែង។
“”
(ម.ព. អង្សហារក)។
“”
(ម.ព. អង្សហារក)។
“”
(ម.ព. អង្សហារក)។
“”
(បើស្ត្រីជា អង្សហារិកាឬអង្សហារិនី)។