វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អណ្ដាត
ន. [អន់-ដាត]
ជិវ្ហា គឺអវយវៈមួយយ៉ាងនៅក្នុងមាត់ជាអាយតនៈខាងក្នុង ជាគូគ្នានឹងរសដែលជាអាយតនៈខាងក្រៅសម្រាប់គ្រលៀសគ្រលៀវ ... (រ.ស. ហៅ ព្រះជិវ្ហា)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៩ ន័យនិយមន័យ
១
ជិវ្ហា គឺអវយវៈមួយយ៉ាងនៅក្នុងមាត់ជាអាយតនៈខាងក្នុង ជាគូគ្នានឹងរសដែលជាអាយតនៈខាងក្រៅសម្រាប់គ្រលៀសគ្រលៀវ ... (រ.ស. ហៅ ព្រះជិវ្ហា)។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ល្អព្រោះមាត់, ព្រោះសម្ដី។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ស្លាប់ព្រោះមាត់, ព្រោះសម្ដី។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
(សុភាសិត) គួរតែប្រយ័ត្នមាត់ កុំនិយាយឱ្យភ្លាត់ខុស។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
(ម.ព. អណ្ដាតត្រកួត{¥¥}១{££})។
ឧទាហរណ៍
“”
៦
(ម.ព. អណ្ដាតត្រកួត{¥¥}១{££})។
ឧទាហរណ៍
“”
៧
កម្សួលភ្លើងដែលចេញពន្លឺធ្លោឡើង :
ឧទាហរណ៍
“អណ្ដាតភ្លើង។”
៨
សាច់ឈើជាដើមមានសណ្ឋានស្រប៉ើក សម្រាប់ភ្ជិតឬគ្របបិទឱ្យជិតស្រួល :
ឧទាហរណ៍
“លកអណ្ដាតក្ដារញីឈ្មោល, អណ្ដាតគម្របផ្តិល, អណ្ដាតគម្របប្រអប់។”
៩
វត្ថុមានរូបសណ្ឋានជាឡត មានមាត់ស្រប៉ើក សម្រាប់ផ្លុំឱ្យលាន់ឮសូរសព្ទ :
ឧទាហរណ៍
“អណ្ដាតប៉ី, អណ្ដាតស្រឡៃ។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់