អត្ថ

ប្រយោជន៍; សេចក្ដី; សេចក្ដីពន្យល់; ពាក្យប្រែស្រាយ; សេចក្ដីចម្រើន; គតិ; រឿង, ហេតុ, ការណ៍; ដំណើរ; ផល; ផលប្រយោជន៍; បំណង; សេចក្ដីប្រាថ្នា; ទ្រព្យ, សម្បត្តិ; របស់; វត្ថុ; អីវ៉ាន់; កិច្ច, កិច្ចការ; ធុរៈ, រវល់; ...។

(ព.សា.) ចេះប្រែស្រាយអធិប្បាយសេចក្ដីចេញពីបាលីបាន។

រៀនសេចក្ដីអធិប្បាយ, រៀនអដ្ឋកថា។ (ព.សា.) រៀនប្រែបាលី។

ស្គាល់ដំណើរ; ស្គាល់សេចក្ដី។

អ្នកមានបំណងល្អ; អ្នកចង់ឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន; អ្នកផ្គងដំណើរការណ៍សំដៅផលប្រយោជន៍។

អ្នកឈ្លាសឬជំនាញក្នុងអត្ថ។

ការស្វែងរកប្រយោជន៍ឬរកទ្រព្យ។

ផ្ទះដាក់អីវ៉ាន់, ឃ្លាំងដាក់របស់។

ការប្រព្រឹត្តឱ្យកើតផលប្រយោជន៍ឬឱ្យកើតសេចក្ដីចម្រើន។

គំនិតគិតឱ្យមានប្រយោជន៍ ឬឱ្យមានសេចក្ដីចម្រើន, ឱ្យកើតទ្រព្យ។

ការស្គាល់ផលរបស់ហេតុ។

អ្នកស្គាល់ផលរបស់ហេតុ។

ការឱ្យប្រយោជន៍។

ដំណើរខុសសេចក្ដីឬខុសបំណង។

សេចក្ដីប្រៀបធៀប, ន័យប្រដូច គឺន័យរបស់ពាក្យដែលបង្វិលបញ្ចៀសពីន័យត្រង់ៗ ដូចជាពាក្យថា "ស៊ី" តាមអត្ថានុរូប គឺន័យត្រង់ៗទៅតាមដំណើរដើមថា "បរិភោគភោជនាហារ" តែបើគេយកទៅប្រើជាសេចក្ដីប្រៀបប្រដូចវិញ បែរជាមានន័យផ្សេងពីន័យដើម ដូចជា "ស៊ីគ្នា" គឺសមគ្នា, ត្រូវគ្នា, "ស៊ីថ្លៃ" គឺយកតម្លៃច្រើន។ "ស៊ីថោក" គឺយកតម្លៃថោក យ៉ាងនេះជាដើម ហៅថា អត្ថបដិរូប (គួរប្រើជា អត្ថប្បដិរូប)។

ម្ចាស់ទ្រព្យ; អ្នកមានទ្រព្យច្រើន។

ការចាយទ្រព្យឱ្យកើតប្រយោជន៍។

(ម.ព. អត្ថប្បយោគ)។

(ម.ព. អត្ថប្បយោគ)។

ការបានប្រយោជន៍; ការបានទ្រព្យ។

ការពន្យល់សេចក្ដី, អដ្ឋកថា។

វិជ្ជាឬសាស្ត្រសម្រាប់រៀនឱ្យស្គាល់កិច្ចការចិញ្ចឹមជីវិត និងការគ្រប់គ្រងស្រុកទេស។

សម្ដីបញ្ជាក់សេចក្ដី។

ការខូចប្រយោជន៍។

ការកាត់សេចក្ដី។

វិបត្តិសេចក្ដី ឬវិប័ទប្រយោជន៍។

(ម.ព. អត្ថវិបត្តិ)។

ការប្រមូលឬសន្សំទ្រព្យសម្បត្តិ។

(ម.ព. អត្ថសង្គហៈ)។

(ម.ព. អត្ថសង្គហៈ)។

ការត្រូវបានទ្រព្យសម្បាច់។

អ្នកដែលត្រូវបានទ្រព្យសម្បាច់។

(ម.ព. អត្ថសម្ពន្ធិន)។

(ម.ព. អត្ថសម្ពន្ធិន)។

អ្នកសម្រេចសេចក្ដី; អ្នកដែលបានសម្រេចផលប្រយោជន៍។

(ម.ព. អត្ថសាធក)។

(ម.ព. អត្ថវិជ្ជា)។

សិរីជាទ្រព្យ; ទ្រព្យមានសិរី; ការមានទ្រព្យស្ដុកស្ដម្ភ។