វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អធិបតេយ្យ
អធិបតីភាព, ភាវៈនៃបុគ្គលជាអធិបតី, ឥស្សរភាព, អំណាចដាច់ខាតលើខ្លួនតាមគន្លងច្បាប់បើកសិទ្ធិឱ្យ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អធិបតីភាព, ភាវៈនៃបុគ្គលជាអធិបតី, ឥស្សរភាព, អំណាចដាច់ខាតលើខ្លួនតាមគន្លងច្បាប់បើកសិទ្ធិឱ្យ :
ឧទាហរណ៍
“ប្រទេសឯករាជ្យ មានអធិបតេយ្យពេញលក្ខណៈ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើផ្សំជាមួយនឹងសព្ទឯទៀត ត្រូវប្រើជា អាធិបតេយ្យ តាមលំនាំវេយ្យាករណ៍បាលីបាន ដូច ធម្មាធិបតេយ្យ, លោកាធិបតេយ្យ, ប្រជាធិបតេយ្យ ជាដើម។ ម.ព. អធិប, អធិបតី ផង)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់