វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អន្ធ
គុ. [អន់-ធៈ]
ខ្វាក់ (ទាំងពីរខាង) ប្រើក្នុង ព.កា., បើបុរសប្រើជា អន្ធោ; ស្ត្រីជា អន្ធា ក៏បាន :
ខ្វាក់ (ទាំងពីរខាង) ប្រើក្នុង ព.កា., បើបុរសប្រើជា អន្ធោ; ស្ត្រីជា អន្ធា ក៏បាន :
ខ្វាក់ (ទាំងពីរខាង) ប្រើក្នុង ព.កា., បើបុរសប្រើជា អន្ធោ; ស្ត្រីជា អន្ធា ក៏បាន :
“(ព.កា.) ថា អន្ធោអន្ធា នៅជាមួយគ្នា សុទ្ធតែពពើម រាវរកនេះនោះ ទទីមទទើម ពពីមពពើម ជួនរកមិនឃើញ។”
(ម.ព. អន្ធការពន្ធនាគារ)។
“”
ទីងងឹត។
“”
គុកងងឹត។
“”
(ម.ព. អន្ធការដ្ឋាន)។
“”
អណ្ដូងងងឹត គឺអណ្ដូងដែលមានមាត់តូចក្រហួចងងឹត ឈ្ងោកមើលទឹកពុំឃើញ។
“”
ល្ងង់ងងឹតសូន្យឈឹង (ដូចមនុស្សខ្វាក់) :
“ជនអន្ធពាល។”
ឧបមាឬប្រៀបដូចមនុស្សខ្វាក់។
“”
(ម.ព. អន្ធូបមា)។
“”
(ម.ព. អនុពាល ផង)។