វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អន្លើ
ន. [អន់-លើ]
កន្លែង; ប៉ែក; សង្កាត់; ឡែក :
កន្លែង; ប៉ែក; សង្កាត់; ឡែក :
កន្លែង; ប៉ែក; សង្កាត់; ឡែក :
“ច្រើនអន្លើ ច្រើនកន្លែង។”
ដោយកន្លែង; ដោយប៉ែក, ដោយឡែក :
“បិតាមួយអន្លើដោយបុត្រ។”
ព្រមដោយ, ព្រមទាំង, ជាមួយនឹង :
“បិតាមួយអន្លើដោយបុត្រ។”
រាល់ឬសព្វកន្លែង។
“”
លើកទុកដោយឡែក។
“”
(ម.ព. រាល់អន្លើ)។
“”