វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អប្បិច្ឆ
គុ., ន. [អ័ប-ប៉ិច-ឆៈ]
ដែលមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច; អ្នកដែលមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច។
ដែលមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច; អ្នកដែលមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច។
ដែលមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច; អ្នកដែលមានសេចក្ដីប្រាថ្នាតិច។
“”
(បុំ. ប្រើជា អប្បិច្ឆោ; ឥត្ថី.ឬបុំ. ពហុ. ជា អប្បិច្ឆា ក៏បាន ដូចជា បុរសអប្បិច្ឆោ, ស្ត្រី អប្បិច្ឆា; ពួកជនអប្បិច្ឆា)។