វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អព្ភ
ន. [អ័ប]
ពពក, ពពកខាប់ឬពពកក្រាស់; មេឃ; អ័ព្ទ។
ពពក, ពពកខាប់ឬពពកក្រាស់; មេឃ; អ័ព្ទ។
ពពក, ពពកខាប់ឬពពកក្រាស់; មេឃ; អ័ព្ទ។
“”
ដែលផុតស្រឡះពីពពក ឬដែលស្រឡះផុតពីពពក :
“ព្រះចន្ទ្រអព្ភមុត្ត។”
ប្រជុំពពក គឺពពកក្រាស់ដែលឈរច្រូងឬពពកខ្មៅខាប់រកកល់បង្អុរភ្លៀង; អ័ព្ទក្រាស់ជិតជាដុំដោយអន្លើៗ។
“”
(ព.កា. ប្រើជា អព្ភា ក៏បាន។ ម.ព. អ័ព្ទ ផង)។