វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អភិសោធ
កិ. [អៈ-ភិ-សោត]
ជម្រះ, លាង, សម្អាត ដោយក្រៃលែង; សម្រេចសេចក្ដីដាច់ស្រេច; ផ្ទៀងតម្រូវឬផ្ទៀងសម្រេចដោយត្រឹមត្រូវ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ជម្រះ, លាង, សម្អាត ដោយក្រៃលែង; សម្រេចសេចក្ដីដាច់ស្រេច; ផ្ទៀងតម្រូវឬផ្ទៀងសម្រេចដោយត្រឹមត្រូវ :
ឧទាហរណ៍
“បានអភិសោធរួចហើយ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. អភិសោធន៍ ផង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់