វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

អយ្យ

ន. [អ័យ-យ៉ៈ]

អ្នកមានត្រកូលខ្ពង់ខ្ពស់; អ្នកដែលគេត្រូវគោរពកោតខ្លាច; ម្ចាស់; លោកឬអ្នកជាម្ចាស់; អ្នកប្រសើរដោយជាតិ។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៥ ន័យ
១

អ្នកមានត្រកូលខ្ពង់ខ្ពស់; អ្នកដែលគេត្រូវគោរពកោតខ្លាច; ម្ចាស់; លោកឬអ្នកជាម្ចាស់; អ្នកប្រសើរដោយជាតិ។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ច្បាប់អាជ្ញាសឹក។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ជនអ្នកមានត្រកូលខ្ពង់ខ្ពស់; ជនជាម្ចាស់គេ។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ធីតាឬបុត្តនៃអយ្យជន (ព្រះអង្គម្ចាស់, អ្នកអង្គម្ចាស់; កូនអស់លោក, កូនលោក)។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

(ម.ព. អយ្យធីតា)។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា អយ្យា, អ.ថ. អ័យ-យ៉ា)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់