អស់

មិនមាន, លែងមាន; មិនសល់, ឥតសេសសល់; ចប់; ស្រេច; ផុត; រលត់; សូន្យ :

អស់កម្លាំងដៃ។

អស់កម្លាំងដៃជើង។

លែងមានពិស។

អស់ដំណើរ, អស់អាថ៌កំបាំង, អស់យ៉ាង :

(សំនួន.) ធ្វើទៅទៀតមិនកើត, ធ្វើលែងកើត។

(សំនួន.) អស់ពីចិត្ត, អស់បែប, អស់យ៉ាង :

(សំនួន.) អស់អំណាច, អស់ពុតកំណាច។

គ្រប់សព្វ :

(ព.ប្រ.) ដើមពោធិ៍តាយសាក (ចំពោះតែដើមពោធិ៍ដែលមានគេគោរព)។

មនុស្សមិនបានការ។

រដោះបាប។

(សំនួន.) លាកចិត្តលែងរាប់រកគ្នាជាគូស្រករតទៅទៀត។

ថយឬស្បើយកម្លាំង។

(ព.ប្រ.) ខ្សត់ខ្សោយជាងពីដើម :

លែងកើត, ធ្វើមិនកើត, មិនសម្រេច។

(ព.ប្រ.) ទ័លគំនិត ទ័លប្រាជ្ញា; ទ័លឧបាយត្រឹមប៉ុណ្ណោះ។

អស់ចំណេះ; អស់ពីចិត្ត។

(ព.សា.) អស់កែទៅទៀតបាន; ដែលគេរកឧបាយស្ដីប្រដៅឬជួយជ្រោមជ្រែងតទៅទៀតពុំកើត :

លែងខុស។

គេទាំងឡាយ :

លែងចង់ឬលែងមានចំណង់; ពេញចំណង់។

ស្កប់ចិត្ត, ល្មមដល់ចិត្ត។

ពេញច្បាប់, ត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់; ពេញលក្ខណៈគ្រប់គ្រាន់។

(ម.ព. អស់ចង់)។

ផុតការចេះ, លែងចេះតទៅទៀត :

ដែលសល់ពីគេជ្រើសសម្រាំងយកតែល្អៗអស់ទៅហើយ, ដែលអន់ :

សព្វគ្រប់, គ្រប់គ្រាន់; ពេញល្បិច, ពេញបន្ទុក។

(ព.បុ.) ប្រជុំសេនាបតីអ្នកជំនុំសម្រេចការផែនដី (ច្រើនហៅ) :

អស់គំនិតត្រិះរិះ, ត្រិះរិះតទៅទៀតមិនលេចឬមិនចេញគំនិត, ទ័លគំនិត។

ទាំងឡាយ :

(ម.ព. អស់គេ)។

អស់សម្បត្តិ អស់ប្រាក់កាស។

ពេញទំហឹង :

ទាំងនុ៎ះ, ទាំងហ្នឹង, អស់ហ្នឹង, ឬទាំងនោះ។

ទាំងនេះ :

(ម.ព. អស់នុ៎ះ)។

គ្រប់បែប, ពេញបែប :

រួចពី។

រួចពីនុ៎ះហើយនោះទៀត។

គ្រប់យ៉ាង គ្រប់បែប; សព្វគ្រប់; ក្រៃពេក, ណាស់, ពេកណាស់ :

អស់ព្រះជន្ម (ក្សត្រិយ៍អស់ព្រះជន្ម)។

លោកនិងអ្នកទាំងឡាយ :

(សំនួន.) អស់ស្ដីថាកើត, លែងស្ដីប្រដៅកើត; អស់កែកើត។

គ្មានហើយ, ឥតមានសេសសល់ឡើយ; សព្វគ្រប់ហើយ, ល្មមដល់ការហើយ; ស្រេចហើយ, ស្រេចបាច់ហើយ :

ទាំងហ្នឹង, អស់នុះ :

ឯងទាំងអស់គ្នា :

អស់ទាំងខ្លួន, សព្វសព៌ាង្គកាយ :

អស់សេចក្ដី, អស់ដំណើរសេចក្ដី; ដោយសព្វគ្រប់ :

(ម.ព. អស់អថ៌)។

(ព.វ.) ពាក្យជាធ្នាក់ ប្រាប់សេចក្ដីថា "ប្រព្រឹត្តទៅរហូត, លុះដល់, កំណត់ត្រឹម" គឺតាំងនៅឬប្រព្រឹត្តទៅក្នុងកាលមានកំណត់ត្រឹមប៉ុណ្ណោះៗ :

(សំនួន.) ដល់ថ្ងៃអន្សា អស់រាសី អស់បុណ្យ អស់សំណាង :