វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អាទិ៍
(ម.ព. អាទិ)។
(ម.ព. អាទិ)។
(ម.ព. អាទិ)។
“”
ផ្ដើម, ផ្ដួចផ្ដើម, តាំងផ្ដើមមុន; រៀបរបមុន :
“កាលគេអាទិ៍ កាលគេផ្ដួចផ្ដើម, កាលគេរៀបរប ធម្មតាអ្នកជាជាតិ កាលគេអាទិ៍ឱ្យគិតគូរ កុំខ្ជិលដេកទទូរ ដល់ថ្ងៃរះពេញពន្លឺ (សាស្ត្រាច្បាប់កេរ្តិ៍កាល)។”