វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
អើ
គុ.កិ. [អើ]
ពាក្យឆ្លើយទទួលព្រម, អនុលោមតាម, មិនទទឹងទាស់ឬឆ្លើយឆ្លងតបសម្រាប់អ្នកធំនិយាយទៅរកអ្នកតូចឬសម្រាប់មនុស្សស្មើភាពនិយាយរកគ្នា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៩ ន័យនិយមន័យ
១
ពាក្យឆ្លើយទទួលព្រម, អនុលោមតាម, មិនទទឹងទាស់ឬឆ្លើយឆ្លងតបសម្រាប់អ្នកធំនិយាយទៅរកអ្នកតូចឬសម្រាប់មនុស្សស្មើភាពនិយាយរកគ្នា :
ឧទាហរណ៍
“ម៉ែ ពីសារួចហើយឬ? –អើ!; អើទៅចុះ!; អើ ត្រូវហើយ!; អើ ហ្នឹងហើយ! អើ បើឯងមិនទៅ អញក៏មិនទៅដែរ!ល។”
២
ដូច្នេះក៏, យ៉ាងហ្នឹងក៏ :
ឧទាហរណ៍
“អើក៏គួរដែរ!; អើក៏បានដែរ!”
៣
ចុះ? ហ៏ចុះ? មើលហ៏? :
ឧទាហរណ៍
“អើក៏ចំណែកខាងអ្នក តើអ្នកយល់ដូចម្ដេច?។”
៤
កុំអាលព្រម!
ឧទាហរណ៍
“”
៥
(ម.ព. យីអើ!)។
ឧទាហរណ៍
“”
៦
រួចចុះ? មើលហ៏? :
ឧទាហរណ៍
“អើចុះបើគេមិនព្រមឱ្យ តើយើងនឹងថាម៉េច?។”
៧
ព្រមតែមាត់ (ចិត្តមិនព្រម)។
ឧទាហរណ៍
“”
៨
ព្រមឬទេ? :
ឧទាហរណ៍
“ម៉េចហ៏? អើឬទេ?។”
៩
យីហ្ន៎! :
ឧទាហរណ៍
“អើហ្ន៎!ពុំគួរបើយ៉ាងហ្នឹងសោះ!; អើហ្ន៎! នេះហៅពេញជាល្អ!”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.ផ្ទ. ទេ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់