វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឥន្ទ្រ
គុ. [អិន]
(ម.ព. ឥន្ទ)។
(ម.ព. ឥន្ទ)។
(ម.ព. ឥន្ទ)។
“”
ព្រះឥន្ទដែលនិម្មិតមកជាបុរស។
“”
(ម.ព. ឥន្ទប្បដិមា ក្នុង បដិមា)។
“”
ព្រះឥន្ទដែលនិម្មិតមកជាព្រាហ្មណ៍។
“”
ព្រះឥន្ទដែលនិម្មិតមកជាយក្ស។
“”
(ម.ព. ឥន្ទនិម្មិត)។
“”
ព្រះឥន្ទដែលនិម្មិតមកជាបក្សី។
“”
ព្រះឥន្ទដែលនិម្មិតមកជាបុរស។
“”
(ម.ព. ឥន្ទប្បដិមា ក្នុង បដិមា)។
“”
(ម.ព. ឥន្ទប្បដិមា ក្នុង បដិមា)។
“”
ព្រះឥន្ទដែលនិម្មិតមកជាយក្ស។
“”