វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឧទាន

ន. [អ៊ុ-ទាន]

ការបន្លឺ, ការកម្ទរ គឺការបន្លឺឬកម្ទរសម្ដីឮខ្លាំងៗ ដោយមានអំណរឬទុក្ខព្រួយ, ដោយមានសេចក្ដីអស្ចារ្យ, ដោយមានកំហឹងជាដើម :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៦ ន័យ
១

ការបន្លឺ, ការកម្ទរ គឺការបន្លឺឬកម្ទរសម្ដីឮខ្លាំងៗ ដោយមានអំណរឬទុក្ខព្រួយ, ដោយមានសេចក្ដីអស្ចារ្យ, ដោយមានកំហឹងជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“បញ្ចេញឧទានកណ្ដាលប្រជុំជន។”

២

(ម.ព. ឧទានសព្ទ)។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

សម្ដីជាឧទាន។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

(ម.ព. ឧទានកថា)។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

(ព.ពុ.) ឈ្មោះគម្ពីរសុត្តន្តបិដកមួយផ្នែក ក្នុងពួកខុទ្ទកនិកាយ ដែលនិយាយអំពីឧទានកថានៃ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ :

ឧទាហរណ៍

“គម្ពីរឧទាន។”

៦

ឈ្មោះអង្គមួយប្រភេទ រាប់ចូលក្នុងអង្គ ៩នៃពុទ្ធសាសនា។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់