វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបដ្ឋាក
អ្នកនៅជិតឱ្យហៅប្រើ, អ្នកនៅបង្ហាញមុខឱ្យប្រើប្រាស់, អ្នកបម្រើ; អ្នកគាល់បម្រើ; កូនក្មួយ :
អ្នកនៅជិតឱ្យហៅប្រើ, អ្នកនៅបង្ហាញមុខឱ្យប្រើប្រាស់, អ្នកបម្រើ; អ្នកគាល់បម្រើ; កូនក្មួយ :
អ្នកនៅជិតឱ្យហៅប្រើ, អ្នកនៅបង្ហាញមុខឱ្យប្រើប្រាស់, អ្នកបម្រើ; អ្នកគាល់បម្រើ; កូនក្មួយ :
“នៅធ្វើជា ឧបដ្ឋាកចៅហ្វាយនាយ។ ភិក្ខុជាឧបដ្ឋាកគ្រូ ភិក្ខុជាអ្នកបម្រើព្រះថេរៈជាគ្រូ។”
(ព.ពុ.) អ្នកទំនុកបម្រុង, អ្នកផ្គត់ផ្គង, អ្នកផ្គង់ចតុប្បច្ច័យឬផ្គង់ចង្ហាន់។
“”
បម្រើ :
“បងអញ្ជើញចុះ! ខ្ញុំនៅឧបដ្ឋាកម៉ែ។”