វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបសម្បន្ន
ដែលបានឧបសម្បទាហើយ; សាមណេរដែលបានឧបសម្បទាហើយ (ភិក្ខុ)។
ដែលបានឧបសម្បទាហើយ; សាមណេរដែលបានឧបសម្បទាហើយ (ភិក្ខុ)។
ដែលបានឧបសម្បទាហើយ; សាមណេរដែលបានឧបសម្បទាហើយ (ភិក្ខុ)។
“”
(បើស្ត្រីជា ឧបសម្បន្នា ភិក្ខុនី, ព.ផ្ទ. អនុបសម្បន្ន; អនុបសម្បន្នា)។