វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឫក
ន. [រឹក]
មារយាទ; កិរិយា, អាការៈកិរិយា, បែបបទ, សណ្ដាប់ធ្នាប់ (របស់រូបកាយ) :
មារយាទ; កិរិយា, អាការៈកិរិយា, បែបបទ, សណ្ដាប់ធ្នាប់ (របស់រូបកាយ) :
មារយាទ; កិរិយា, អាការៈកិរិយា, បែបបទ, សណ្ដាប់ធ្នាប់ (របស់រូបកាយ) :
“ឫកល្អ, ឫកអាក្រក់, ឫកសុភាព, ឫកថ្លៃ, ឫកថោក; ធ្វើឫក, វាយឫក; ឫកពាសមរម្យ។”
(ឫកពា ប្រហែលជាក្លាយមកពី ឫក្សពារ "ថ្ងៃមានឫក្ស", ក្រែងពួកបុព្វបុរសរបស់យើងប្រើជាព.ប្រ.ថា "មនុស្សមានមារយាទដូចជាថ្ងៃមានឫក្ស" ទេដឹង?)។