វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឫសី
អ្នកបួស, ឥសី, តាបស; កវីអ្នកតែងវេទ, តែងមន្ត; អ្នកប្រាជ្ញ។ ខាងពុទ្ធសាសនាហៅ ព្រះពុទ្ធ, ព្រះបច្ចេកពុទ្ធ, ព្រះអរហន្តថា ឫសី ឬឥសី ដែរ ព្រោះពុទ្ធាទិបណ្ឌិតទាំងនោះជាអ្នកស្វែងគុណធម៌ មានសីលគុណជាដើម។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកបួស, ឥសី, តាបស; កវីអ្នកតែងវេទ, តែងមន្ត; អ្នកប្រាជ្ញ។ ខាងពុទ្ធសាសនាហៅ ព្រះពុទ្ធ, ព្រះបច្ចេកពុទ្ធ, ព្រះអរហន្តថា ឫសី ឬឥសី ដែរ ព្រោះពុទ្ធាទិបណ្ឌិតទាំងនោះជាអ្នកស្វែងគុណធម៌ មានសីលគុណជាដើម។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ត្រកូលឬវង្សអ្នកប្រាជ្ញ។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. ឥសី ផង)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់