ឮ

ស្រៈសំស្ក្រឹតនេះ ជាទីឃៈ ជាទន្តជៈមានសំឡេងកើតត្រង់ប្រទល់ធ្មេញ (ដូច ល ដែរ), មានប្រើបន្តិចបន្តួច ដូចជា (ព.បុ.) ថា :

ចាប់យកសូរសព្ទបានឬបានដឹងសូរសព្ទដោយសោតប្រសាទ :

លាន់សូរសព្ទចេញ :

ល្បីឈ្មោះ, សាយឈ្មោះ។

(ម.ព. ឮឈ្មោះ)។