ឱន

ទន់ចុះ, បន្ទន់ទៅមុខ, បន្ទន់ទៅរក :

(ម.ព. ឱនដាក់គ្រាប់ងើយស្កក)។

ឱនៗក្រាបៗ។

(ព.ទ.បុ.) ការប្រព្រឹត្តឱនលំទោនតែងតែមានសេចក្ដីគួរគាប់ (ប្រៀបដូចស្រូវដែលឱនតែងតែមានគ្រាប់ពេញលេញ) :

(ម.ព. ឱនដាក់គ្រាប់)។

(ម.ព. អូនថយ ក្នុង ឩន)។

(ម.ព. លំទោន)។

បន្ទន់ខ្លួនទៅមុខ, ឱនកាយគោរព (ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ)។