វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កោស
កិ. [កោស]
រូសរំលីង, កោសជ្រូក, កោសដូង ជាដើម។
រូសរំលីង, កោសជ្រូក, កោសដូង ជាដើម។
រូសរំលីង, កោសជ្រូក, កោសដូង ជាដើម។
“”
ព្យាបាលតាមរបៀបប្រពៃណី ដោយយកកាក់ (សេន) ឬលោហធាតុរាងសំប៉ែត ទៅកោសសាច់ (ស្បែក) អ្នកជំងឺឱ្យឡើងក្រហម ហើយយកកែវជប់ដែលគេរោលភ្លើងមួយឆួលទៅដាក់ផ្កាប់លើសាច់ (ស្បែក) របស់អ្នកជំងឺ :
“ចូលកោសជប់ម៉ាស្សា។”