វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គួរ
គុ.កិ. [គួ]
សម, សមតែ, ល្មម, ល្មមតែ :
សម, សមតែ, ល្មម, ល្មមតែ :
សម, សមតែ, ល្មម, ល្មមតែ :
“គួរខ្លាចអំពើអាក្រក់, គួរស្រឡាញ់អំពើល្អ, គួរតែចៀសវាងកុំសេពគប់នឹងមនុស្សពាល។”
សម; គប្បី; ឥតទាស់ :
“អ្នកថាហ្នឹងគួរហើយ; ពាក្យនោះគួរហើយ។”
(វេវ. គួរតែ)។