វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចរិត
ន. [ចៈ-រ៉ិត]
ការប្រព្រឹត្ត; កិរិយាមារយាទ; ឫកពា, បែបបទ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៥ ន័យនិយមន័យ
១
ការប្រព្រឹត្ត; កិរិយាមារយាទ; ឫកពា, បែបបទ :
ឧទាហរណ៍
“ចរិតល្អ, ចរិតមិនល្អ។ មនុស្សខូចចរិត គឺមនុស្សបង់ឫកពាប្រក្រតី, ដែលរកកល់ឆ្កួត។”
២
ចរិតល្អ ចិត្តទូលាយ ចេះជួយទុក្ខធុរៈគ្នា។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ដែលឃោរឃៅ ព្រៃផ្សៃ កោងកាច :
ឧទាហរណ៍
“[…] ជាតិខ្មែរមានធម៌ វប្បធម៌ថ្លៃ ខ្មែរមាននិស្ស័យល្អប្រពៃ តែបើមានខ្មែរចរិតព្រៃ គឺខ្មែរពូជជ្រៃ កាត់ឈាមចោរ។ […]។”
៤
ការប្រព្រឹត្តអំពើឃោរឃៅ ព្រៃផ្សៃ ហិង្សា :
ឧទាហរណ៍
“ទស្សនៈខ្លះលើកឡើងថាមនុស្សកើតមកតែងមានជាប់ជាមួយនូវចរិតព្រៃដូចៗគ្នា។”
៥
មនុស្សបង់ឫកពាប្រក្រតី, ដែលរកកល់ឆ្កួត។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើមាន ទុ ភ្ជាប់ពីខាងដើម ត្រូវសរសេរជា ទុច្ចរិត, បើមាន សុ នៅខាងដើម ត្រូវសរសេរជា សុចរិត)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់