វចនានុក្រមខ្មែរ

ដ

តួព្យញ្ជនៈទី១១នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ និងជាតួព្យញ្ជនៈទី១ក្នុងវគ្គទី៣។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [d] ជាព្យញ្ជនៈធ្មេញ ខ្យល់មាត់ សូរស្ទះ ឃោសៈ។

រក្សាទុកក្នុងបញ្ជី រំលឹកពាក្យនេះ
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ
១

តួព្យញ្ជនៈទី១១នៃអក្ខរក្រមព្យញ្ជនៈខ្មែរ និងជាតួព្យញ្ជនៈទី១ក្នុងវគ្គទី៣។ តួព្យញ្ជនៈនេះមានអក្ខរសូរអន្តរជាតិ [d] ជាព្យញ្ជនៈធ្មេញ ខ្យល់មាត់ សូរស្ទះ ឃោសៈ។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ទីចម្លង, កំពង់ចម្លង :

ឧទាហរណ៍

“កំពង់ដ។”

៣

ទូកសម្រាប់ចម្លងនៅកំពង់នោះក៏ហៅ ដ ដែរ :

ឧទាហរណ៍

“ទូកដ។”

៤

តាក់ស៊ី (ផ្លូវឆ្ងាយ), យានដែលដឹកអ្នកដំណើរទៅកាន់ចំណតនានា :

ឧទាហរណ៍

“ឡានដ។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

1

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់