វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ដែក

ន. [ដែក]

លោហជាតិមួយពួក កើតពីជាតិថ្មមានព័ណ៌ក្រមៅ ជាធាតុរឹងជាងពួកលោហជាតិទាំងពួង, មានប្រយោជន៍ប្រើការបានច្រើនយ៉ាងជាងលោហជាតិទាំងពួង។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១១ ន័យ
១

លោហជាតិមួយពួក កើតពីជាតិថ្មមានព័ណ៌ក្រមៅ ជាធាតុរឹងជាងពួកលោហជាតិទាំងពួង, មានប្រយោជន៍ប្រើការបានច្រើនយ៉ាងជាងលោហជាតិទាំងពួង។

ឧទាហរណ៍

“”

២

(ម.ព. ដែកវ៉េ)។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ដែកដែលនៅទាំងដុំ។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ដែកដែលមានមុខកាត់រាងដូចអក្សរឡាតាំង T ហៅតាមភាសាបារាំង :

ឧទាហរណ៍

“បង្គោលនេះប្រើដែកតេ។”

៥

(ម.ព. ថែប{¥¥}១{££})។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

ដែកដែលមានមុខកាត់រាងមូល មានថ្នាំងញឹកសម្រាប់ឱ្យខាំជាប់មាំជាមួយបេតុង :

ឧទាហរណ៍

“ជាទូទៅ គេប្រើដែកថ្នាំងអំពៅជាឆ្អឹងសសរបេតុង។”

៧

ដែកដែលមានមុខកាត់រាងដូចអក្សរឡាតាំង V ហៅតាមភាសាបារាំង :

ឧទាហរណ៍

“ផ្សារតែដែកវ៉េពីលើមកបានហើយ។”

៨

(ម.ព. ដែកវ៉េ)។

ឧទាហរណ៍

“”

៩

ដែកដែលមានមុខកាត់រាងដូចអក្សរឡាតាំង I ហៅតាមភាសាបារាំង :

ឧទាហរណ៍

“បង្គោលនេះត្រូវប្រើដែកអ៊ី។”

១០

សំលោហៈមួយប្រភេទដែលច្រែះមិនស៊ី។

ឧទាហរណ៍

“”

១១

(ម.ព. ដែកវ៉េ)។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ដុល ផង)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់