វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឋិត
កិ. [ឋិត]
តម្កល់, តាំង, តាំងនៅ, នៅ, ឈរ ... (ពាក្យខ្ពស់ច្រើនប្រើ ស្ថិត ជាង ឋិត) :
តម្កល់, តាំង, តាំងនៅ, នៅ, ឈរ ... (ពាក្យខ្ពស់ច្រើនប្រើ ស្ថិត ជាង ឋិត) :
តម្កល់, តាំង, តាំងនៅ, នៅ, ឈរ ... (ពាក្យខ្ពស់ច្រើនប្រើ ស្ថិត ជាង ឋិត) :
“ព្រះមហាក្សត្រិយ៍ទ្រង់ស្ថិតនៅក្នុងព្រះមហាប្រាសាទ។”
(ម.ព. សណ្ឋិត{¥¥}១{££} ផង)។