វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តោង
កិ. [តោង]
ឈោងចាប់ព្រយុងភ្ជាប់ :
ឈោងចាប់ព្រយុងភ្ជាប់ :
ឈោងចាប់ព្រយុងភ្ជាប់ :
“តោងមែកឈើ, តោង ក។”
ចាប់ទាមជាប់ :
“ឈ្លើងព្រ័ត្រតោងពោះក្របី។”
ចាប់ប្រកាន់ខ្ជាប់, ប្រកាន់ស្អិតមិនលែង, ឆ្លើយសំដៅចំ, ឆ្លើយដាក់ :
“ស្រីតោង, ឆ្លើយតោងដល់។”
ត្រូវ, បាច់ :
“តោងទៅ គឺត្រូវទៅ; មិនតោងយក គឺមិនបាច់យក (ម.ប្រ.)។”