វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
តំណ
កន្លែងដែលត, មុខដែលតភ្ជាប់គ្នា; កាល, គ្រា, ជំនាន់, ដែលតគ្នា :
កន្លែងដែលត, មុខដែលតភ្ជាប់គ្នា; កាល, គ្រា, ជំនាន់, ដែលតគ្នា :
កន្លែងដែលត, មុខដែលតភ្ជាប់គ្នា; កាល, គ្រា, ជំនាន់, ដែលតគ្នា :
“តំណខ្សែ; តំណនៃវង្សត្រកូល; ចម្រៀងនេះមានតំណពីរឿងមុនមក។”
(ប.ព.) ការតភ្ជាប់។ ចំពោះប្រព័ន្ធគមនាគមន៍មានន័យថា ផ្លូវមួយដែលបានបង្កើតរវាងឧបករណ៍ពីរដើម្បីប្ដូរព័ត៌មានគ្នា។ ចំពោះភាសាសរសេរកម្មវិធី មានន័យថាយន្តការមួយ (ពាក្យមួយ) ដែលអាចឱ្យមានអន្តរកម្មក្នុងចំណោមមុខងារ។
“”
ការបន្តសែនពីមេបាទៅកូនចៅ :
“សែនមានរចនាសម្ព័ន្ធមុខងារតំណពូជ។”