វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទរ
កិ. [ទ]
កិន គឺជេរ, ស្ដីឱ្យ, បន្ទោស; វាយ, ទះ, តប់ ... (ជាពាក្យសាមញ្ញសម្រាប់និយាយបញ្ឆៀងមិនចំពោះដំណើរជេរ, បន្ទោសជាដើមនោះទេ) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
កិន គឺជេរ, ស្ដីឱ្យ, បន្ទោស; វាយ, ទះ, តប់ ... (ជាពាក្យសាមញ្ញសម្រាប់និយាយបញ្ឆៀងមិនចំពោះដំណើរជេរ, បន្ទោសជាដើមនោះទេ) :
ឧទាហរណ៍
“ខ្ញុំឥតដឹងរឿងហ្នឹងសោះ ស្រាប់តែគាត់មកដល់ភ្លាម តាំងទរខ្ញុំតែម្ដង។”
២
ស៊ី (ព.សា.) :
ឧទាហរណ៍
“ឆ្កែទរនំអស់។ល។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់