វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទល់
កិ. [ទល់]
ទ្រពីក្រោមឱ្យមាំឱ្យរឹងប៉ឹងដោយចន្ទល់ :
ទ្រពីក្រោមឱ្យមាំឱ្យរឹងប៉ឹងដោយចន្ទល់ :
ទ្រពីក្រោមឱ្យមាំឱ្យរឹងប៉ឹងដោយចន្ទល់ :
“ទល់ផ្ទះ។”
ឃាំងឧច្ចារៈ, បស្សាវៈ គឺឃាំងអាចម៍ នោមឬមិនដើរខ្យល់ :
“ទល់មូត្រ, ទល់លាមក, ទល់ពោះ, ទល់ខ្យល់។”