វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទុក
កិ. [ទុក]
ដាក់វត្ថុអ្វីក្នុងទីណាមួយដើម្បីឱ្យគង់នៅ ឬរក្សាអ្វីៗឱ្យគង់ :
ដាក់វត្ថុអ្វីក្នុងទីណាមួយដើម្បីឱ្យគង់នៅ ឬរក្សាអ្វីៗឱ្យគង់ :
ដាក់វត្ថុអ្វីក្នុងទីណាមួយដើម្បីឱ្យគង់នៅ ឬរក្សាអ្វីៗឱ្យគង់ :
“ទុកទ្រព្យ។”
បម្រុងឱ្យ, ផ្គងឱ្យ :
“ទុកបាយឱ្យ, ទុកប្រាក់ឱ្យ។”
រៀបចំឱ្យកូនឬចៅមានគូស្រករ :
“(ព.ទ.បុ.) ថា ធ្វើស្រែមើលស្មៅ ទុកដាក់កូនចៅ មើលផៅសន្តាន (មានអត្ថន័យរាក់ដែរទេ)។ មួយយ៉ាងថា ទុកដាក់កូនចៅ ត្រូវពិនិត្យផៅពង្ស; មួយយ៉ាងទៀតថា មុននឹងទុកដាក់កូន ត្រូវសួរបងប្អូននិងចិត្តកូនសិន (នេះក៏មានអត្ថន័យរាក់ៗដែរ)។”