ទេវ
(ម.ព. ទេព) :
(ម.ព. ទេព) :
(ម.ព. ទេព) :
“ទេវៈបពិត្រព្រះសម្មតិទេពក្សត្រថ្លៃប្រសើរអើយ! រីប្រទេសដែលបានសុខស្បើយឥតមានទុក្ខភ័យ ទាំងនេះក៏ដោយសារព្រះតេជះសម្ភារបារមីទសពិធរាជធម៌នៃព្រះអង្គ! (ព.ទេ.) ប្រែរយបុរាណ។”
ស្ដេចនៃទេវតា ឬទេវតាជាស្ដេច; ព្រះឥន្ទ្រ។
“”
ទី, លំនៅរបស់ទេវតា។
“”
ព្រះរាជាដែលបង្កើតអំណាចទិព្វ ជាអាទិទេពផងនិងជាមនុស្សលោកផង ដើម្បីមានអំណាចខាងស្មារតីលើសាមន្តរាជ :
“ព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី២ បានបង្កើតលទ្ធិទេវរាជនៅមហេន្ទ្របវ៌ត (ភ្នំគូលែន)។”
ប្រាសាទ, អាស្រម, រោងតម្កល់ទេវរូបតាមសណ្ដាប់ពួកព្រាហ្មណ៍។
“”
(ម.ព. ទេពកញ្ញា ក្នុង ទេព)។
“”
(ម.ព. ទេពកញ្ញា ក្នុង ទេព)។
“”
(ម.ព. ទេព និង ទេពតា)។
“”
គ្រឿងបូជាចំពោះទេវតា។ ទេវតាពលីមាន២យ៉ាង គឺ ១- ខាងពុទ្ធសាសនាប្រើឧទ្ទិស ចំណែកបុណ្យជូនចំពោះទេវតា; ២- ខាងលទ្ធិខ្លះក្រៅពីពុទ្ធសាសនា ប្រើបូជាវត្ថុផ្សេងៗមានភោជនាហារជាដើម ចំពោះទេវតា។
“”
បម្រើរបស់ទេវតា, ទេវតាអ្នកទទួលខ្លួនបម្រើសម្រេចកិច្ចការអ្វីម្យ៉ាងៗ។
“”
ទេវតារបស់ទេវតា ឬទេវតាកន្លងលើសអស់ទេវតា (ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ; ព្រះព្រហ្ម)។
“”
ធម៌សម្រាប់ទេវតា ឬធម៌សម្រាប់ធ្វើបុគ្គលឱ្យបានជាទេវតា; ទេវធម៌មាន២យ៉ាង គឺ ហិរិ សេចក្ដីខ្មាសអំពើអាក្រក់; ឱត្តប្បៈ សេចក្ដីរាងចាលរអានឹងអំពើអាក្រក់ :
“មនុស្សមានហិរិនិងឱត្តប្បៈ ហៅថា អ្នកមានទេវធម៌។”
(ម.ព. ទេពធីតា)។
“”
ឈ្មោះអក្សរមួយបែបរបស់ពួកព្រាហ្មណ៍ក្នុងប្រទេសឥណ្ឌា មានតាំងពីយូរអង្វែងហើយដរាបមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ, សម្រាប់កត់ត្រាភាសាសំស្ក្រឹត :
“អក្សរទេវនាគរី។”
(ម.ព. ទិព្វនារី ក្នុង ទិព្វ)។
“”
(ម.ព. ទេពនិករ ក្នុង ទេព)។
“”
(ម.ព. ទេពនិកាយ ក្នុង ទេព)។
“”
សេចក្ដីបង្គាប់របស់ទេវតា :
“ព្រះឥន្ទ្រទ្រង់មានទេវបញ្ជាទៅនឹងព្រះវិស្សកម្មទេវបុត្រឱ្យចុះមកនិម្មិតអាស្រមថ្វាយព្រះវេស្សន្តរ។”
ទេវតាប្រុស។
“”
ដូចគ្នានឹង ទេវបុត្ត ដែរ។
“”
ភាពជាទេវតា។ លក្ខណសម្បត្តិប្រកបដោយភាពខ្ពង់ខ្ពស់។
“”
ពួកភូត (សត្វ) គឺទេព្តា; ទេព្តាទុកដូចជាពួកភូត។
“”
ឫទ្ធិរបស់ទេវតា។
“”
រូបទេវតា; រូបប្រៀបដោយរូបទេពតា។
“”
លោកជាទីនៅនៃពួកទេវតា, ស្ថានសួគ៌។
“”
ដូចគ្នានឹង ទេពវិមាន។
“”
ដូចគ្នានឹង ទេពា។
“”
អានុភាពនៃទេវតា។
“”
អាវុធរបស់ទេវតា គឺឥន្ទធនូ។
“”
ពាក្យនេះ ខ្មែរយើងប្រើឱ្យឈ្មោះប្រាសាទជាស្ថានសម្រាប់ប្រជុំធំ នៅក្នុងព្រះបរមរាជវាំងចតុម្មុខ ជាប្រាសាទដែលតម្កល់ស្វេត្រឆត្រធំសម្រាប់រាជ្យ :
“ព្រះទីន័ងទេវាវិនិច្ឆ័យ ឬប្រាសាទទេវាវិនិច្ឆ័យ។”
(ម.ព. ពលី ផង)។