វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ទោល
ន. [ទោល]
កម្រាស់បញ្ឈរ គឺកម្រាស់ដែលទីទៃពីបន្ទារ។
កម្រាស់បញ្ឈរ គឺកម្រាស់ដែលទីទៃពីបន្ទារ។
កម្រាស់បញ្ឈរ គឺកម្រាស់ដែលទីទៃពីបន្ទារ។
“”
តែមួយគត់ គឺដែលតាមទម្លាប់ តែងតែមាន២ឬមានច្រើន ក៏បែរជាមានត្រឹមតែមួយគត់ :
“ប្រាសាទទោល, មើមដំឡូងទោល។”
(ព.ផ្ទ. បន្ទារ)។