បាក់

ភ្លាត់, ឃ្លាត, ខ្ទេចខុសពីប្រក្រតី ឬពីទីទំនងដើម (ចំពោះតែអ្វីៗដែលរឹង, ដែលស្រួយ) :

បាក់ភ្លូកទៅរកតែកំពង់មួយៗ ឬទៅទិញដូរតែនៅទីផ្សារណាមួយ ឬក៏នៅផ្ទះលក់ទំនិញណាមួយ។

បើជា (ព.ប្រ.) ថាទំនិញស្លាប់ថ្លៃមិនឡើងមិនចុះ។

ធ្មេញដែលរដករបូតចេញ។

ថយកម្លាំងខ្សោយទ្រមដោយធ្វើការធ្ងន់លង់ហួសប្រមាណ។

ខ្លាចរាងចាលរអាដូចជាពួកកុម្ព័ណ្ឌ (កុម្ភណ្ឌ) ដែលបាក់ស្បាត ខ្លាចពួកទេវតាឬខ្លាចពួកអសុរ។

ងប់ស៊ប់ចិត្តទៅរកឥតងាកបែរ។

ពួកកងទ័ពច្បាំងចាញ់គេរត់រប៉ាត់រប៉ាយថយចេញ។

(ព.ប្រ.) អស់អំណាច អស់ពិសដូចត្រីបាក់ធ្មុង។

ផ្អើលភ្លូកចុះចូលកោតខ្លាចដោយគោរពស៊ប់ចិត្ត។

(ម.ព. បាក់ពន្លូក)។

(ព.ប្រ.) អាម៉ាស់មុខ, ទាបមុខ គឺជ្រុបមុខចុះ ព្រោះអ្នកណាមួយធ្វើឱ្យអាប់ឱន។ល។

ឆាប់ភ័យខ្លាច លែងមានសេចក្ដីក្លាហាន និងទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯងដោយសារនរណាម្នាក់ ឬព្រឹត្តិការណ៍ណាមួយ ដែលធ្វើឱ្យគេលែងចង់ធ្វើរឿងដដែលនោះ។

ខូចអំនួតលែងហ៊ានអួតតទៅទៀត ព្រោះអួតហួសហេតុលើសទំនង។