វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
បិច
កិ. [បិច]
ចាប់ទាញដោយប្រើមេដៃនិងម្រាមដៃយ៉ាងស្រាលហើយរហ័ស :
ចាប់ទាញដោយប្រើមេដៃនិងម្រាមដៃយ៉ាងស្រាលហើយរហ័ស :
ចាប់ទាញដោយប្រើមេដៃនិងម្រាមដៃយ៉ាងស្រាលហើយរហ័ស :
“បិចថ្ពាល់។”
ខាំទាញដោយមាត់យ៉ាងស្រាលៗនិងញយដង (ចំពោះត្រី សត្វខ្លះ)។ ដកចេញបន្តិចម្ដងៗ :
“ត្រីចង្វាបិចនុយ។”
លូកបិចនាយអាយ បិចនិងខាំទាញធ្វើជាចំណី :
“គោបិចបោចដំណាំ។”