វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ពត់
កិ. [ពត់]
បត់បំបែរ, ធ្វើឱ្យងាកឱ្យបែរ, តម្រង់, បង្កោង, បង្កុង តាមបំណង គឺ ធ្វើវត្ថុវៀចឱ្យត្រង់ ឬធ្វើវត្ថុត្រង់ឱ្យវៀចឱ្យកោងជាដើម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
បត់បំបែរ, ធ្វើឱ្យងាកឱ្យបែរ, តម្រង់, បង្កោង, បង្កុង តាមបំណង គឺ ធ្វើវត្ថុវៀចឱ្យត្រង់ ឬធ្វើវត្ថុត្រង់ឱ្យវៀចឱ្យកោងជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“ពត់ព្រួញ, ពត់ឈើកុង។”
២
ទូន្មានចិត្តដែលវៀចឱ្យងាកបែរមករកផ្លូវត្រង់។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់