ពាល

ទន់; ដែលនៅក្មេង; ល្ងង់, ខ្លៅ, មិនឈ្លាស; កាច, សាហាវ; អាក្រក់។

អ្នកដែលកាត់ (បង្ខូច) ប្រយោជន៍ពីរយ៉ាងគឺ ប្រយោជន៍របស់ខ្លួននិងប្រយោជន៍របស់អ្នកដទៃ ឬប្រយោជន៍បច្ចុប្បន្ននិងប្រយោជន៍បរលោក :

ដែលនៅកំពុងត្រេកត្រអាលនឹងការលេងសប្បាយ។

(ម.ព. ក្មេងពាល)។

ពាលដែលសាហាវអង់អាចឥតកោតញញើតច្បាប់។ល។

ពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ ហៅស្ត្រីដែលជាកូនពៅនៅកំពុងពេញក្រមុំក្មេង។

(ម.ព. ពាលទ្រើសឃ្នង)។

ពាលធម្មតា គឺពាលរយ។

ព្រះអាទិត្យដែលទើបរះមានពន្លឺនៅស្រទន់, ហៅថា ពាលសូរ្យ (អ.ថ. ពាលៈសូ)។

មនុស្សដែលល្ងង់, ខ្លៅ ឬ កាច, អាក្រក់។

ម្រឹគដែលកាចឬសាហាវ, ហៅថា ពាលម្រឹគ ឬ ពាឡម្រឹគ (អ.ថ. ពាលៈម្រឹក)។

(ម.ព. ម្រឹគពាល)។