វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភាវ
ន. [ភា-វៈ]
ភាព; (សរសេរជា ភាវៈ ច្បាស់លាស់ជាង) :
ភាព; (សរសេរជា ភាវៈ ច្បាស់លាស់ជាង) :
ភាព; (សរសេរជា ភាវៈ ច្បាស់លាស់ជាង) :
“ភាវៈនៃបណ្ឌិត, ភាវៈកាច, ភាវៈសុខទុក្ខ, ផ្ទះនេះមានភាវៈគ្រាំគ្រាណាស់ហើយ។”
ដែលមានសម្បុរខ្ចី មិនខ្លាំងមិនច្បាស់លាស់ :
“សម្បុរភាវ, ក្រហមភាវ។”