វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ម្រេញ
ន. [ម្រេញ]
ឈ្មោះរោគពួកមួយ មានច្រើនបែប បណ្ដាលឱ្យសាច់ព្រោកជ្រោកជ្រាកធ្វើឱ្យស្គម ច្រើនតែចាប់កើតត្រង់ក ជារោគរឹងត្អឹងរក្សាឱ្យជាបានដោយកម្រណាស់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះរោគពួកមួយ មានច្រើនបែប បណ្ដាលឱ្យសាច់ព្រោកជ្រោកជ្រាកធ្វើឱ្យស្គម ច្រើនតែចាប់កើតត្រង់ក ជារោគរឹងត្អឹងរក្សាឱ្យជាបានដោយកម្រណាស់ :
ឧទាហរណ៍
“ម្រេញក្រាប់, ម្រេញបណ្ដើរកូន, ម្រេញទាម, ម្រេញបែក ...។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់