វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រក្ស
កិ. [រ័ក]
រក្សា។
រក្សា។
រក្សា។
“”
ខ្មែរប្រើពាក្យនេះរួមចូលនឹងសព្ទដទៃឱ្យជាបទសមាស ជាឋានន្តររបស់មន្ត្រី ឬ ជានាទីជាតំណែងណាមួយ។
“”
អ្នករក្សាដំបង។
“”
ឋានន្តរសម្រាប់អភិបាលខេត្តបាត់ដំបង, សំដៅសេចក្ដីថា "អ្នករក្សាខេត្តបាត់ដំបង"។
“”
ការរក្សាគ្រឹហា, អ្នករក្សាផ្ទះ, អ្នកចាំផ្ទះ។
“”
ការរក្សាទ្រព្យ, អ្នករក្សាទ្រព្យ។
“”
(ម.ព. ធនានុរក្ស)។
“”
ការរក្សាធម៌, អ្នកកាន់តាមធម៌។
“”
ការរក្សាសម្ដី, អ្នករក្សាសម្ដី, អ្នកប្រយ័ត្នសម្ដី, ប្រយ័ត្នមាត់។
“”
ការរក្សាវិន័យ, ការកាន់ច្បាប់, អ្នកកាន់ច្បាប់។
“”
ការកាន់ពាក្យពិត, អ្នកកាន់ពាក្យសត្យ។
“”
(ម.ព. សច្ចានុរក្ស)។
“”
ការកាន់សិក្ខា, អ្នកកាន់សិក្ខា (អ្នកប្រព្រឹត្តតាមសិក្ខាបទ)។
“”