វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រមាំង
សត្វចតុប្បាទព្រៃ ពួកប្រើស, មានស្នែងបែកខ្នែងជាចម្ពាមដូចប្រើសដែរ តែចុងស្នែងសំប៉ែត។
សត្វចតុប្បាទព្រៃ ពួកប្រើស, មានស្នែងបែកខ្នែងជាចម្ពាមដូចប្រើសដែរ តែចុងស្នែងសំប៉ែត។
សត្វចតុប្បាទព្រៃ ពួកប្រើស, មានស្នែងបែកខ្នែងជាចម្ពាមដូចប្រើសដែរ តែចុងស្នែងសំប៉ែត។
“”
(ព.ប្រ.) រត់លឿនមិនរមិលក្រោយ ព្រោះភ័យខ្លាំង :
“គ្រាន់តែឮថាពួកទាហានមកវារមាំងចូលព្រៃបាត់។”
(និយាយថា ល្មាំង ក៏មាន)។