វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រាវ
កិ. [រាវ]
ជ្រាវរកដោយដៃ :
ជ្រាវរកដោយដៃ :
ជ្រាវរកដោយដៃ :
“រាវចាប់ត្រីក្នុងអង្រុត។”
ស្រាវជ្រាវរក, សង្កេតឈ្លេចឈ្លីរក :
“រាវរកឱ្យឃើញសេចក្ដីពិត។”
ដែលជាទឹក, មិនខាប់, (ទីទៃពីខាប់) មិនរឹង :
“ខ្លាញ់រាវ, បបររាវ។”
ក្មេងដែលកំពុងមានកម្លាំងពេញពាស មានចិត្តរហេវរហាវមិនសូវចេះអត់ធ្មត់។
“”
អ្វីៗដែលជាទឹក, មិនខាប់ ដូចយ៉ាងប្រេង, សុរាជាដើម។
“”
(ម.ព. របស់រាវ)។
“”
ប្រដាប់ធ្វើដោយបន្ទោះត្បាញជាក្រឡា ឬដោយក្រងបន្ទះរនាបជាដើម សម្រាប់ផ្កាប់ចានដែលប្រើប្រាស់ :
“រាវចាន, ចានមួយរាវ។”
(ម.ព. រណ្ដំ ផង)។