វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រុក
កិ. [រុក]
បុកចូល; រុល, សំរុក, ត្រសុល ចូល :
បុកចូល; រុល, សំរុក, ត្រសុល ចូល :
បុកចូល; រុល, សំរុក, ត្រសុល ចូល :
“យករបុករុករន្ធ; ដើររុកព្រៃ, រុកចូលក្នុងព្រៃជ្រៅ។”
(ព.ប្រ.) និយាយផ្ទញ់ឬស្ទាក់ផ្លូវស្ទាក់ដំណើរឱ្យគាំងឆ្លើយតបតមិនរួច :
“រុកតែមួយម៉ាត់ពីរទៅនៅស្ញេញ។”
រុកខ្លាំងរឿយៗ; សំរុកចូលឬចូលសំរុកទាំងអំណាច, សំរុកចូលឥតក្រែង។ល។
“”