វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រៀប
គុ.កិ. [រៀប]
ទៀប, ហៀប, ជិត, រកកល់; ទៀបនឹង, ...រកកល់នឹង, ស្ទើរនឹង :
ទៀប, ហៀប, ជិត, រកកល់; ទៀបនឹង, ...រកកល់នឹង, ស្ទើរនឹង :
ទៀប, ហៀប, ជិត, រកកល់; ទៀបនឹង, ...រកកល់នឹង, ស្ទើរនឹង :
“រៀបស្លាប់; រៀបលាគ្នា; រៀបនឹងទៅ, រៀបនឹងបាន, រៀបនឹងដល់។”
ធ្វើឱ្យមានរបៀប, ចាត់របៀប :
“រៀបផ្ទះ, រៀបស្រុក។”
តែង, តាក់តែង; ប្រុងចាំ :
“រៀបខ្លួន (តែងខ្លួន ឬប្រុងខ្លួនចាំ)។”
ចាត់ការធ្វើអាពាហ៍ពិពាហ៍ឱ្យតាមរបៀប :
“រៀបកូនឱ្យមានផ្ទះសម្បែង។”