វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រេ
កិ. [រេ]
ងាក, បែររឿយៗ :
ងាក, បែររឿយៗ :
ងាក, បែររឿយៗ :
“រេខ្លួន, រេគំនិត, រេចុះរេឡើង, ខ្លែងរេតាមខ្យល់។”
បែរចេញ ងាកចុះឡើង មិននឹងធឹង មិនប្រកាន់ខ្ជាប់ :
“ប្ដេជ្ញាចិត្តឥតងាករេ, សម្រេចចិត្តឥតងាករេ។”
(ព.ប្រ.) ងាកគំនិតតាមតែគេបំបែរ (ប្រៀបដូចខ្លែងដែលរេតាមខ្យល់)។
“”
រកដោយរេគំនិត, ដោយលៃលក។
“”
រេចុះរេឡើងរង់ចាំ។
“”
រាចុះរាឡើងបង្អែបង្អង់ :
“ឈររេរា។”
រាំរេចុះរេឡើង; (ព.ប្រ.) រេចុះរេឡើងទៅតាមខ្យល់ ទឹកហូរជាដើម :
“អប្សរារេរាំទន់ភ្លន់; ដើមស្រល់រេរាំតាមវាយោ, ទឹករេរាំអមដោយភ្លើងពណ៌តាមចង្វាក់ភ្លេង។”
(វេវ. រារង់)។